skip to Main Content
Direct aanmelden als vrijwilliger!
volg ons op:                        

"Een thuis-werkdag van Petra"

Vanaf 13 maart werken alle medewerkers van Manteling thuis. Hoe verloopt zo’n dag thuiswerken? We vroegen het aan Petra de Visser, coördinator voor de vrijwilligers van  de doelgroepen Dementie, Gehandicapten en Chronisch zieken én coördinator Mantelzorg.

Petra vertelt
Zoals elke werkdag start ik mijn computer op om 8.30 uur, ik pak mijn kop verse muntthee en ga aan de slag. Via ons digitale ‘goedemorgen moment’ begroet ik mijn collega’s.

Oei…weer een reeks mailtjes te lezen en te beantwoorden, daar ben ik wel een poosje mee bezig. Eén vraag trekt mijn aandacht: een zoon, woonachtig in België, wil graag op bezoek bij zijn ouders. Moeder lijdt aan een vorm van dementie en vader is mantelzorger, maar gezien zijn leeftijd en zijn beperkte mobiliteit heeft hij het taai. Ook de dagbehandeling is momenteel gestopt. Gelukkig komt de huishoudelijke hulp en is er contact met de casemanager dementie mogelijk, maar praktische en emotionele steun van deze zoon is oh zo belangrijk. Maar… hij kan de grens niet over! Om mogelijk te maken dat hij zijn ouders weer kan bezoeken, stel ik een mantelzorgverklaring op en ik verwoord daarin duidelijk dat een bezoek aan zijn ouders van cruciaal belang is voor het echtpaar om de zorg thuis vol te kunnen houden.
(Inmiddels is duidelijk geworden dat de douane de mantelzorgverklaring  geaccepteerd heeft en hij de grens zonder problemen of boete heeft kunnen passeren.)

Daarna bel ik vrijwilligers om te informeren hoe het met ze gaat. Alle activiteiten zijn gestopt, de dagen zijn soms stil en er is weinig vertier. Iedereen is gelukkig gezond, maar ondanks dat valt het niet altijd mee. Sommigen kunnen hun familielid in het verpleeghuis of woonvorm niet bezoeken of mogen niet meer oppassen op de kleinkinderen. Dat valt zwaar en voelt verdrietig. Het zijn mooie intensieve gesprekken. Af en toe hoor ik: “Wat duurt het toch lang, ik wil zo graag weer naar mijn maatje!” De vrijwilligers voelen zich echt verbonden met hun maatje en velen houden dan ook intensief telefonisch contact met hen. Dat vind ik heel mooi om te horen.

Na een kop koffie en boterham belt een mevrouw dat haar man is opgenomen in het verpleeghuis. Ze mag nu niet meer op bezoek i.v.m. de coronamaatregelen, ach… wat een verdriet! Het ging echt niet meer thuis. Ze durfde de plaatsing niet langer uit te stellen. Ze is moe en huilt… Ik luister, steun haar en hoop intens dat ze snel weer op bezoek mag bij haar partner. Ze is blij met mijn luisterend oor. Daarna vullen we samen het formulier in om de mantelzorgwaardering aan te vragen.

Aansluitend heb ik nog contact met een studente. Ze volgt de opleiding HBO-V en is dit studiejaar maatje geworden. Nu ze haar maatje niet kan bezoeken, hebben ze contact via Whatsapp, videobellen en doen spelletjes via de computer. Ik ben trots op deze creatieve meid die zoekt naar mogelijkheden om het contact levendig te houden. Ze staat te popelen om weer aan de slag te gaan.

Tussendoor registreer ik mijn contacten en bel een paar collega’s over de voortgang van een hulpvraag.

Oeps…, inmiddels is het alweer ruim na werktijd! Ik ga nu toch echt stoppen. Ik sluit met een voldaan gevoel mijn computer en telefoon af.

“Een thuis-werkdag van Petra”
coördinator
“En opeens zaten we allemaal thuis”
“Mantelzorgers kunnen bij ons langskomen met hun vragen”
“Voor elk probleem is er wel een oplossing”
“Waar een kleine organisatie groot in kan zijn”

"En opeens zaten we allemaal thuis"

Een terug- en vooruitblik

Hoewel Manteling  het nieuws nauwlettend in de gaten hield en een plan klaar had liggen voor het moment dat er Covid-19 vastgesteld zou worden op Walcheren, kwam het moment waarop we vanuit huis gingen werken toch onverwacht snel.

Er volgden wat dagen van zoeken voor de collega’s om elkaar goed te kunnen bereiken; telefonisch, via Teams, Zoom of Whatsapp. Dat was soms even wennen. Aan kinderen die thuis les moesten krijgen, aan juist het gebrek aan huisgenoten en aan de behoefte aan een praatje of even samen lachen. Al snel hadden we onze draai gevonden en gingen we verder met ons werk: het ondersteunen van mantelzorgers,  van mensen met een ziekte of een beperking én aan het begeleiden van onze vrijwilligers. Bezoekvrijwilligers konden niet meer bij hun maatje op bezoek en zetten het contact (indien mogelijk) telefonisch voort. Hospice vrijwilligers werden op afstand begeleid en aangestuurd. Bijeenkomsten voor mantelzorgers én voor vrijwilligers werden gecanceld en huisbezoeken of afspraken op kantoor werden telefonische afspraken. Men had hier alom begrip voor, maar we beseften ook dat mantelzorgers nu nog meer op zichzelf werden teruggeworpen nu de dagbestedingen stopten, kinderen niet meer op bezoek konden komen en verpleeghuizen hun deuren voor bezoek sloten.

Het mantelzorgteam heeft veel telefonische gesprekken gevoerd met mantelzorgers. Het waren soms lange gesprekken met schrijnende verhalen. Maar ook met veel voorbeelden van veerkracht, er toch ‘wat van maken’ en creatieve oplossingen bedenken voor de situatie waarin mensen zaten. De telefoontjes werden erg op prijs gesteld en zo konden we toch wat betekenen voor mantelzorgers.

Manteling is een organisatie voor persoonlijk en betekenisvol contact. We vroegen ons af of dit wel via een beeldscherm of telefonisch mogelijk was. Enerzijds is het antwoord ‘ja, dat kan’. De vrijwilligers hebben zich ongelofelijk creatief getoond in het ondersteunen van hun maatjes via heggen, terrassen, ramen en vooral gesprekken en spelletjes per telefoon. De medewerkers en vrijwillig coördinatoren van Manteling hebben veel gesprekken gevoerd, met mantelzorgers, vrijwilligers en hulpvragers om hen zo goed als mogelijk door deze moeilijke tijd heen te helpen en dat werd gewaardeerd.

Anderzijds bleek het antwoord ‘nee, het kan niet’. De hulpvragers hebben zich pragmatisch opgesteld. Als de vrijwilliger niet kan komen, dan is dat zo en daar is niets aan te doen. Toch merken we nu, na een aantal maanden van afstand houden, dat het gemis aan persoonlijk contact groot is. Dat mensen verdrietig worden en heel graag weer bezoek willen krijgen van hun vrijwilliger. Ook aan de mantelzorgers merken we dat de extra zorgen die ze hebben steeds moeilijker te dragen zijn.

Inmiddels hebben we de persoonlijke contacten met in acht neming van de maatregelen  opgestart. De vrijwilligers kunnen weer naar hun maatjes. Voor de groepsbijeenkomsten wordt per activiteit bekeken hoe die vanaf 1 september (op een aangepaste manier) kunnen gaan plaatsvinden. Natuurlijk alles onder voorbehoud van de ontwikkelingen op het gebied van corona.

We weten niet wat de toekomst brengt, maar ik hoop dat we samen flexibel kunnen meebewegen en vooral dat we elkaar kunnen helpen en ondersteunen daar waar nodig.

Mira Weber, directeur Manteling

“En opeens zaten we allemaal thuis”
in coronatijd
“Mantelzorgers kunnen bij ons langskomen met hun vragen”
“Voor elk probleem is er wel een oplossing”
“Waar een kleine organisatie groot in kan zijn”
“‘Er zijn’ voor een ander in de laatste levensfase, daar staan de vrijwilligers van VPTZ voor”

"Mantelzorgers kunnen bij ons langskomen met hun vragen"

Mantelzorgen en Mantelzorgondersteuning

Als mantelzorger doe je meer dan het overnemen van taken en het zorgen voor alle basisbehoeften. Het is ook het omarmen van je dierbare of naaste met zijn of haar beperking(en). Het is acceptatie van de situatie en het leren omgaan met de veranderende rol binnen een relatie.

Ook mantelzorgondersteuning is meer dan alleen het regelen van zorg. Het is ook het aandachtig luisteren naar jouw zorgen, het zichtbaar maken van knelpunten én mogelijkheden. Dat kan door middel van een persoonlijk gesprek, het ontmoeten van lotgenoten of het deelnemen aan een cursus. Maar ook door een gesprek met de mantelzorgmakelaar, door het betrekken van het eigen netwerk of door de inzet van een vrijwilliger. Ons mantelzorgteam staat graag voor je klaar.

Op de foto van links naar rechts: Conny Prins en Petra de Visser (achterste rij), Nicolette Kölker en Meggie Drapers (voorste rij).

Neem contact met ons op via info@mantelingwalcheren.nl, bel 0118-553530 of loop binnen bij de Huiskamer voor mantelzorgers in het Simpelhuys in Middelburg of het Mantelzorgcafé in de Herberg in Vlissingen.

“Mantelzorgers kunnen bij ons langskomen met hun vragen”
coördinatoren mantelzorgondersteuning
“Voor elk probleem is er wel een oplossing”
“Waar een kleine organisatie groot in kan zijn”
“‘Er zijn’ voor een ander in de laatste levensfase, daar staan de vrijwilligers van VPTZ voor”

"Wat leuk is aan ons werk? De contacten met vrijwilligers, hulpvragers en mantelzorgers en de diversiteit van taken"

Ze zijn vooral achter de schermen actief, Tanja en Julia van de administratie, maar ze zijn onmisbaar voor Manteling. (meer…)

"Waar een kleine organisatie groot in kan zijn"

“Nu ik anderhalf jaar bij Manteling werk, overzie ik pas de volle breedte van de activiteiten die we ondernemen. Van de werving en begeleiding van vrijwilligers, de intakegesprekken bij hulpvragers door onze vrijwillig coördinatoren en het koppelen van maatjes tot aan het scala aan ondersteuningsmogelijkheden voor mantelzorgers. Dit kan alleen doordat Manteling bestaat uit een team van enthousiaste, gepassioneerde en zeer bekwame medewerkers, op hun beurt bijgestaan door de vele fantastische vrijwilligers die Manteling inzet.

Wat Manteling bijzonder maakt, is de zorg waarmee we met mensen omgaan. Dat geldt voor onze vrijwilligers, voor de hulpvragers, voor de mantelzorgers en ook voor elkaar. En voor mij als directeur ligt er de mooie taak om te zorgen dat de coördinatoren en de vrijwilligers het werk kunnen doen waar het om gaat: ‘er zijn’ voor elkaar.”

“Waar een kleine organisatie groot in kan zijn”
directeur
“Voor elk probleem is er wel een oplossing”
“‘Er zijn’ voor een ander in de laatste levensfase, daar staan de vrijwilligers van VPTZ voor”

"De vrijwilligers VPTZ zijn er als het er écht om gaat."

“Een vrijwilliger van de vrijwillige palliatieve en terminale zorg (VPTZ) biedt hulp en steun aan mensen in de laatste fase van hun leven. Zij moeten vooral ‘er zijn’ voor de hulpvragers en hun mantelzorgers; hen emotionele steun geven en een luisterend oor bieden. (meer…)

Back To Top