skip to Main Content
Direct aanmelden als vrijwilliger!
volg ons op:                        

"En opeens zaten we allemaal thuis"

Een terug- en vooruitblik

Hoewel Manteling  het nieuws nauwlettend in de gaten hield en een plan klaar had liggen voor het moment dat er Covid-19 vastgesteld zou worden op Walcheren, kwam het moment waarop we vanuit huis gingen werken toch onverwacht snel.

Er volgden wat dagen van zoeken voor de collega’s om elkaar goed te kunnen bereiken; telefonisch, via Teams, Zoom of Whatsapp. Dat was soms even wennen. Aan kinderen die thuis les moesten krijgen, aan juist het gebrek aan huisgenoten en aan de behoefte aan een praatje of even samen lachen. Al snel hadden we onze draai gevonden en gingen we verder met ons werk: het ondersteunen van mantelzorgers,  van mensen met een ziekte of een beperking én aan het begeleiden van onze vrijwilligers. Bezoekvrijwilligers konden niet meer bij hun maatje op bezoek en zetten het contact (indien mogelijk) telefonisch voort. Hospice vrijwilligers werden op afstand begeleid en aangestuurd. Bijeenkomsten voor mantelzorgers én voor vrijwilligers werden gecanceld en huisbezoeken of afspraken op kantoor werden telefonische afspraken. Men had hier alom begrip voor, maar we beseften ook dat mantelzorgers nu nog meer op zichzelf werden teruggeworpen nu de dagbestedingen stopten, kinderen niet meer op bezoek konden komen en verpleeghuizen hun deuren voor bezoek sloten.

Het mantelzorgteam heeft veel telefonische gesprekken gevoerd met mantelzorgers. Het waren soms lange gesprekken met schrijnende verhalen. Maar ook met veel voorbeelden van veerkracht, er toch ‘wat van maken’ en creatieve oplossingen bedenken voor de situatie waarin mensen zaten. De telefoontjes werden erg op prijs gesteld en zo konden we toch wat betekenen voor mantelzorgers.

Manteling is een organisatie voor persoonlijk en betekenisvol contact. We vroegen ons af of dit wel via een beeldscherm of telefonisch mogelijk was. Enerzijds is het antwoord ‘ja, dat kan’. De vrijwilligers hebben zich ongelofelijk creatief getoond in het ondersteunen van hun maatjes via heggen, terrassen, ramen en vooral gesprekken en spelletjes per telefoon. De medewerkers en vrijwillig coördinatoren van Manteling hebben veel gesprekken gevoerd, met mantelzorgers, vrijwilligers en hulpvragers om hen zo goed als mogelijk door deze moeilijke tijd heen te helpen en dat werd gewaardeerd.

Anderzijds bleek het antwoord ‘nee, het kan niet’. De hulpvragers hebben zich pragmatisch opgesteld. Als de vrijwilliger niet kan komen, dan is dat zo en daar is niets aan te doen. Toch merken we nu, na een aantal maanden van afstand houden, dat het gemis aan persoonlijk contact groot is. Dat mensen verdrietig worden en heel graag weer bezoek willen krijgen van hun vrijwilliger. Ook aan de mantelzorgers merken we dat de extra zorgen die ze hebben steeds moeilijker te dragen zijn.

Inmiddels hebben we de persoonlijke contacten met in acht neming van de maatregelen  opgestart. De vrijwilligers kunnen weer naar hun maatjes. Voor de groepsbijeenkomsten wordt per activiteit bekeken hoe die vanaf 1 september (op een aangepaste manier) kunnen gaan plaatsvinden. Natuurlijk alles onder voorbehoud van de ontwikkelingen op het gebied van corona.

We weten niet wat de toekomst brengt, maar ik hoop dat we samen flexibel kunnen meebewegen en vooral dat we elkaar kunnen helpen en ondersteunen daar waar nodig.

Mira Weber, directeur Manteling

“En opeens zaten we allemaal thuis”
in coronatijd
“Een thuis-werkdag van Petra”
“Mantelzorgers kunnen bij ons langskomen met hun vragen”
“Voor elk probleem is er wel een oplossing”
“Waar een kleine organisatie groot in kan zijn”
Back To Top